
ps. momenteel schrijf ik geen persoonlijke stukken omdat ik te druk ben met school. Na volgende week vrijdag komt de inspiratie terug. Aangezien ik alle tijd op school achter een laptop zit probeer ik de computer nu te mijden.

Langzaam brand de zon de kamer binnen, het bed word te warm en al gouw worden de kleren gezocht en een wandeling gemaakt. In de ochtend is het nog rustig. Althans dat dacht ik. Vele mensen fietsen, wandelde of waren op het water. Terwijl de hond in het water bezig is zit ik lekker op de grond, genietend tuur ik over water. Bootjes komen voorbij van de scouting en hier en daar een visser. Puur genieten en dat is te zien op de foto’s.
![]()
![]()
![]()
![]()
Gisteren genoot ik in de ochtend van de schaduw rond het huis, een borduurwerk in de hand gingen de uren voorbij. Vandaag hangt bij mijn ouders een groot doek bij de grote tafel. Die plaats neem ik heerlijk in vandaag. Genietend van alle vogels die langs komen, de katten en hond rond het huis. Het voelt als vakantie.
De tweede week met hardlooptrainingen zit er op, op het schema stond 3 trainingen van 24 minuten. 3 minuten hardlopen en 3 minuten wandelen.
Maandag: 3.52 km – 24 minuten
Woensdag: 4:10 km – 24 minuten
Vrijdag: 30 km gefietst – 1 uur en 30 minuten.
Het eerste wat natuurlijk opvalt is vrijdag. Waarom 30 km fietsen en geen training. Een simpel antwoord is van toepassing. Woensdag ging de training niet lekker door de warmte. De benauwdheid zorgde er voor dat ik heel veel last kreeg van mijn hoofd. Ook mijn handen hebben het op dit moment licht te verduren gehad. De warmte zorgt voor opgezwollen handen en voeten. Natuurlijk ben ik op dit moment beste vrienden met het water flesje. Nu gingen we vrijdag bij mijn schoonouders eten, dus de keuzen was of met de auto en in de avond nog hardlopen, of we gaan op de fiets. Het is de fiets geworden.
Volgende week staan er 3 trainingen in de planning. Eerst staat er nog een fitisschool bezoekje gepland vandaag. De spieren worden weer sterker gemaakt. Tijdens het fietsen bleek mijn rug erg lastig te zijn. Gek genoeg heb ik geen last tijdens het lopen zodoende.
We trainen door, volgende week de laatste drukke week school, en daarna 4 juni mijn eind presentatie en 8 juni mijn mondeling. Tot augustus heb ik dan heerlijk vakantie en dan augustus en september word het op een dag zo’n 30 km fietsen.
ps. Deze hardloopschoenen draag ik bij de trainingen.
![20120519 008[17] 20120519 008[17]](http://lh4.ggpht.com/-KaVpjooypXw/T7z1K8Lk4II/AAAAAAAAH3A/KevEbAfPE0o/20120519%252520008%25255B17%25255D%25255B8%25255D.jpg?imgmax=800)

Hardlopen, of eigenlijk moet ik duurloop. De trainingen die ik nu volg via audio begeleiding zijn gericht op duurloop, rustig aan en volhouden. En volhouden dat lukt! Afgelopen week heb ik 3 keer getraind.
Maandag 2.80 km - 20 minuten
Woensdag 4.27 km – 30 minuten
Vrijdag 3.70 km – 20 minuten.
De trainingen die ik volg zijn ook voor 3 keer per week, nu is het doel een gewoonte te maken van de drie vaste dagen hardlopen. maandag, woensdag en vrijdag. Deze week zijn de trainingen 24 minuten lang. Vandaag liep ik 3.52 km – 24 minuten. Bewust opletten dat ik rustig liep, het bij hield. Het verschil van vorige week is dat de training nu 3 minuten lopen en 3 minuten wandelen is. Vorige week was dat 2 minuten lopen en 2 minuten wandelen.
We gaan dus stug door en het gaat goed. Wanneer de vrijdag is begonnen en de training start word het duidelijk, het is einde van de week. Benieuwt hoe het deze week gaat.
Ook voor de hardloop blogs wil ik een vast schema hebben, even zaterdag of zondag de week doornemen. Hoe gingen de trainingen en hoever heb ik gelopen. Deze blogjes motiveert mij en hopelijk anderen ook. (het berekenen van de afstand doe ik met runkeeper)
Dus tot van het weekend.
De zon komt langzaam binnen glijden, langzaam draai ik me nog eens om. De pijn in me rug schiet meteen alle kanten op. We gaan er vanuit dat de rug nog even wakker moet worden, even de spieren ontspannen en dan de dag beginnen. De prachtige zon schijnt vel, de zon die gister niet scheen. De zondag werd gevierd aan de achter tafel. De ene helft lagen de borduurspullen van de Mucha Collage en de andere helft zat mijn moeder garnalen te pellen. Ondertussen stonden de krabbenpoten op het vuur en vulde de kamer met heerlijke geuren. (klik hier voor recept) Een echte zondag.
Maar vandaag is het maandag, terwijl ik naar de spiegel loop zie ik een kapsel tevoorschijn komen een soort hanenkam, stekeltjes achtig kapsel. Het weerbericht geeft aan dat het warm word, toch maar een rokje of jurkje aan? Langzaam word de tas gevuld en voor het eerst gaat het zwarte notitie boekje ook mee. Een boekje waar in word geschreven wat ik eet, toch maar eens kijken of wat in mijn hoofd gezegd word ook daadwerkelijk zo is.
Vanavond staat er weer een hardloopronde op de planning, weer drie keer in de week. Het naar school gaan pleziert me echter helemaal niet. Maar de woensdag is erg fijn, omdat dit de enige dag is dat we op tijd uit school zijn. Heerlijk even een kleine middag voor jezelf.
Een nieuwe week en nieuwe kansen. Iedereen een hele fijne week toegewenst.



Deze ochtend werd er vroeg een kopje thee gezet, terwijl de zon zich langzaam begon te laten zien ging ik richting de kapper. De haarband die ik de laatste tijd droeg werd vervelend, stiekem willen laten lang groeien maar ook weten dat kort veel beter bij me past. Na een uur liep ik de kapsalon weer uit met een fris kort kapsel. Eenmaal weer terug gingen we een rondje op de fiets en werd er wat in de tuin gedaan. Door dat ik gisteren voor de derde keer ben gaan hardlopen volgens het schema. Merk ik dat ik wat last kreeg van mijn been, bewust dus even twee dagen rust.
Iedereen een fijne zondag nog, hier word de zaterdag nog even gezellig afgesloten.
Ongeveer een week lang zijn de draadjes in de kast blijven liggen, de stof is stoffig geworden en de naalden prikte nog altijd op de zelfde plek. ![20120417 001[11] 20120417 001[11]](http://lh5.ggpht.com/-pQCaCDMccOk/T7Pyzav40zI/AAAAAAAAHyQ/5SGm_inFAS0/20120417%252520001%25255B11%25255D%25255B36%25255D.jpg?imgmax=800)
We prikken heerlijk verder, langzaam zal de rust en de ontspanning weer terug komen. Vanmorgen bond ik om 6:00 in de ochtend de hardloopschoenen onder en heb ik mijn training van 20 minuten weer gehad. Nu staat vrijdag weer op de planning.
Zag je haar ook vandaag? Die jonge vrouw met die rode wangen. Wanneer er een tomaat naast zou staan zie je geen verschil! Ja, dat was ik die de hardloop-schoenen weer had afgestoft. De hardloop kleding uit de kast had getrokken en het asfalt op ging zoeken.
Alleen nu anders dan de vorige keer. Deze keer liep ik niet helemaal alleen, maar met een audio begeleider. Na wat google op het www kwam ik het tegen. Begeleiding met muziek en iemand die verteld of je moet lopen of wandelen. Iemand die je mee neemt in de training. Je begeleid tot je klaar bent. Vreemd genoeg ging het echt veel beter dan zonder begeleiding. Ik liep 2.80 km in 20 minuten. Je deed dan 2 minuten hardlopen en een minuut wandelen. Het enige wat een even mis ging is het wandelen en lopen verhaal. Voor ons is lopen gewoon wandelen. Maar voor een Vlaamse is lopen juist hardlopen. De Vlaamse dame die verteld wanneer je weer mag wandelen klinkt gezellig en fijner dan een Amsterdamse of een Fries. De muziek die er bij stond paste erg goed en was ook nog eens fijn om aan te horen.
Na een lange schooldag was ik volledig ingestort, een lichte angst om echt te gaan lopen was aanwezig, misschien ging het wel niet en de wolken waren open gebroken. De regen kwam al enkele uren naar beneden. Zonder veel energie vertrok ik voor de 20 minuten. Maar de energie die onderweg werd opgedaan was verbluffend. Heerlijk energie en fit kwam ik weer terug.
Deze manier is echt super. De bedoeling is dat ik nu 3 keer per week ga hardlopen, na 10 weken zou ik dan 5 kilometer achtereen kunnen hardlopen. Waarom ik dit ga doen? Om mijn lichaam sterker te maken, tot conditie te komen en ik heb geleerd dat dit werkt. Genieten van de beweging en je hoofd kunnen leeg maken. Tot je zelf komen en die paar kilo die zullen verdwijnen is altijd fijn. Niet het echte hoofddoel maar wel heel mooi mee genomen. Het belangrijkste is dat mijn lichaam stabiel word.
De tekenstijl die hier te zien is, is Art Nouveau en er word gezegt dat dit een van de meest opvallende stijlen is in de geschiedenis. Deze stijl vormt een lange lijn van de kunst stijlen zoals Romance, Renaissance, Barok en anderen. Deze stijl werd vooral bekend in 19e eeuw en duurde slechts een decennium. Daarna werd Art Nouveau omgevormd tot een frisse stijl.De meest bekende Tsjechische kunstenaar van Art Nouveau tijdperk is een zekere Alphonse Mucha, hij werd bekend door zijn affiches voor Sarah Bernhardt theater in Parijs. Maar Mucha maakte niet alleen posters te schilderen. Naast posters creerde hij veel boekillustraties, ontwerpen, postzegels, bankbiljetten en biscuit dozen. Mucha stierf 1939 kort voor zijn 79 verjaardag.Mucha’s werk is nog altijd na een eeuw zeer populair over de hele wereld. Zijn bekendheid heeft hij teruggebracht enkele tientallen jaren na zijn “parijse” periode. Nu kan iedereen al zijn collecties van musea en galeries over de hele wereld zien. Mucha werd zelfs de favoriete kunstenaar van Japanse kunst liefhebbers die besloten om een museum van Alphone Mucha te openen. Er is ook een mooi Mucha Museum in Praag.
(Bron: klik )
Terwijl de zon binnen geleid in mijn slaapkamer, de spulletjes een voor een belicht word vraag ik me af? Hoe komt het dat ik opeens niet meer die opgeruimde kamer heb, waarom liggen er altijd overal spullen en lijkt het een chaos? Zonder antwoord op die vraag zoek ik een broek, ruim hemt en mijn vest. Beneden moet er tafel gedekt worden, want iedere zondag eten we samen. Deze zondag geen ontbijt op bed voor mijn moeder, geen zelfgemaakte tekeningen, knutselwerkjes zoals vroeger. Dit jaar had ik wel een mooi idee gekregen, maar het was te laat om het nog uit te voeren. Misschien volgend jaar?
Vroeger als klein kind, trots met een tekening voor je moeder, een brief met een tekst of een ontbijt op bed. Een brief die ik ooit had gemaakt heeft me moeder nog. Een ander werkje van me zus hangt aan de muur. Die tijd is voorbij gevlogen. Ondertussen studeer ik hopelijk dit jaar af voor een mbo diploma, hoop ik een baan te vinden en langzaam de vleugels uit te slaan naar de grote mensen wereld.
De tijd vliegt voorbij, al kijk ik naar afgelopen week, de dagen vlogen om. Drukte en geregel op school, vergaderingen en gewonde gesprekken. Projecten, datums krijgen van ons laatste eind gesprek, regelen wanneer ik mijn examen mag overdoen van de eerste periode. In de avonden de heerlijkste nieuwe gerechten uitproberen in de keuken, soepen, gevulde paprika’s, smoothies. Langzaam achter informatie aan van mijn hobby, informatie over venus garen. Oude ideeën worden uit de kast gehaald. Langzaam kom je minder op de borduurgroepen op Facebook omdat dit van je prachtige kostbare tijd verloren gaat. Vaker ben je te vinden in de tuin, op de bank of in de keuken. De sportschool word nog netjes iedere week bezocht, en de hardloopschoenen staan in de agenda voor aankomende week.
De tijd vliegt voorbij, het is nu de kunst om te genieten van de kleine momenten van de dag. Zoals de zon binnen glipt in je slaapkamer. Je rustig kan wakker worden op de zondag, de zondag die leeg staat in de agenda. Een groot kruis door de dag heen. Geen planning.


Langzaam komt de rust weer terug. Door de jaren heen heb ik leren luisteren naar me eigen lichaam. Wanneer je ziek bent geweest, heb je de beste leerschool gehad die er bestaat. De tijd dat je ziek bent is hard, je moet vechten om te overleven. Maar je leert er zo veel van. Achteraf zie ik dat, besef ik dat ik zo veel geleerd heb. Natuurlijk ben je nog lang niet uit geleerd, de gezegde is niks voor niks. “je bent nooit te oud om te leren.”
Als ik terugkijk om de tijd, heb ik zo veel baby stapjes gemaakt om te komen waar ik nu ben. Nog altijd kom ik veel tegen wat niet zo goed gaat, wat ik er aan over heb gehouden. Maar in plaats van boos of verdrietig worden moet je het accepteren. Nu denk je misschien, wat heeft ze gehad. Een hele korte beschrijving dan, want ik wil er niet over te veel over uitwijden.
1e klas mbo had ik de ziekte van pfeiffer, niet de variant dat je even 2 maandjes op je bed gaat liggen en er weer van af bent. Maar de variant dat je er na drie jaar nog tegen aan het vechten bent geweest. Dat ze even aan chronische vermoeidheid dachten. Daarnaast had ik rugklachten en een tik/schok in me rechter arm. Hierdoor heb ik een zwakke rechter arm die niet heel veel kan hebben. Maar ik mag zeggen, van die schokken ben ik wel af. (al aantal maanden niet meer gehad en dat is een heerlijk gevoel) Voor mijn rug ben ik tegenwoordig aan het trainen, mijn wervels lopen continu vast waarschijnlijk vanwege te slappe spieren. Na 4 jaar ben ik er nog altijd mee bezig.
Toen ik het kreeg was ik zo boos, gefrustreerd en teleurgesteld. Natuurlijk ben ik nu de dag nog wel eens boos, teleurgesteld of gefrustreerd. Maar anders. Ik ben gaan leren genieten van de natuur, borduren, schrijven en lezen. Van een rondje fietsen, dieren en noem zo maar op. De liefde voor sport die ik altijd heb gehad is nog altijd aanwezig, maar ik ben heel voorzichtig. Veel heb ik me overtraind, wou ik te snel. Vroeger trainde ik aantal keer in de week, zwom ik wedstrijden, deed ik ballet of batminton of speelde ik korfbal. Tegenwoordig train ik in de sportschool en met hardlopen. Fiets ik graag stukken en wandel ik. Elk lichaam hersteld zich anders, vraagt een andere manier om de berg weer op te klimmen. Mijne is geduld, acceptatie en genieten. We nemen vandaag, morgen nog een aantal jaren fijn baby stapjes. Zolang je geloofd in dat alles weer goed komt, komt het ook weer goed. Het bewijs is mijn rechter arm en zijn schokken/tik.
Na een meer dan een week mijn hardloopschoenen niet meer aangehad te hebben was het gister de dag. De laatste keer dat ik ze droeg ging ik onderuit. Met een hand vol bloed kwam ik binnen. De kin lag toen open en de knie, het was een ongelukkige val. Na die val ben ik nog wel in de sportschool geweest voor krachttraining.
Maar gister was het zover, de hardloopschoenen werden aangetrokken samen met de hardloop kleding. In gedachten werd de route geplant. Het ging moeizaam, de benen waren er klaar voor, maar mijn longen niet. De longe schreeuwde het uit, ze wilde niet en probeerde het lichaam te stoppen. Met stuken lopen er tussen deed ik mijn ronden, de spierpijn in mijn buik die ik van de sportschool had overgehouden was er uit gelopen. Eenmaal thuis werd er even uitgerust, de longen lieten van zich horen en hoestend ging ik het uurtje verder. Na een kopje thee en heerlijk op de bank zittend ging de hoest weer weg.
Deze ronde was 2.59 kilometer in ongeveer 20 minuten.
Aankomende week worden ze nog een keer aangetrokken, ook word de sportschool bezocht om weer wat kracht op te bouwen. Het sapjes en smoothies boek word uitgeprobeerd en de school begint vandaag weer. Woensdag mag ik weer voor ademhaling oefeningen naar de fysiotherapeut. De oefeningen die ik nu mee had lukte niet en zorgde voor tintelingen en duizeligheid. De vraag is wat doe ik fout.
We gaan een week opletten op de voeding, ben benieuwt hoe dit gaat. Maar ik ga er voor.
Terwijl het licht de kamer binnen schijnt draai ik me nog eens om, steken in mijn buik laten meteen weten dat het sporten goed is geweest. Langzaam geleiden mijn ogen richting de tafel. Alle spullen die daar op stapel liggen hebben wel met borduren / kleding of school te maken. De volle tas staat nog op de grond vol kleren. Bijna zou je geloven dat je echt op vakantie bent geweest, naar een ver land. Maar dat is niet waar, deze tas benadrukt een fijne week in Nederland, samen met vriendlief.
Wanneer ik naar mijn vingers kijk zie ik dat de nagellak er half af is, een doekje met remover word er bij gepakt en schoon gemaakt. Halve nagellak ziet er niet uit, zo onverzorgd. De kast met handwerkspullen word opgeruimd, alle andere werkjes worden zorgvuldig opgeborgen. Eerst gaan we fijn het vier seizoenen werk van Marjolein Bastin afwerken. Gister kwam de conclusie dat er niet meer heel veel moest gebeuren, dan ik al ruim over de helft ben. Een fijne conclusie maar die heeft twee kanten. Blij als hij straks aan de muur hangt, maar jammer dat je er niet meer aan kunt werken.
De kleren worden rustig ook weer in de kast gelegd en de kamer krijgt zijn rust en schoonheid terug, eindelijk even weer orde. De laatste dag van de vakantie is aangebroken. Een rustige maar vrolijke dag, echt de laatste minuten genieten. Vanavond worden de hardloopschoenen weer gepakt en gaan we een ronde doen, en die spierpijn. Tja de buik past zich maar even aan, want ook vandaag krijgt hij weer zijn oefeningen te verduren.
Ook word er weer afstand genomen van sommige mensen. Gewoon weer even aan jezelf denken en niet wat andere verwachten. De irritaties laten weg vliegen, zo de wijde wereld in. Gewoon weer even helemaal bewust worden van de lieve mensen om je heen, mensen die wel je accepteren hoe je bent. Die niet altijd problemen zoeken of een hele harde onmenselijke mening bezitten, gewoon je omringen met mensen die je energie geven, je laten genieten en waar je mee kunt lachen.
Zondag is een rustdag. Die iedereen op zijn eigen manier uit voert.




Wanneer gisteren de ochtend begint, de regen langzaam de aarde bedenkt. Zachtjes, vol tederheid mijn plantjes natte blaadjes geeft. Word er de keuzen gemaakt om wandelend naar het perron te gaan, niet met de bus die hier vijf min vandaan vertrekt. Maar juist te voet richting het perron. Het zal meer dan een half uur duren om dan op het perron te raken, maar even een wandeling is prettig. Terwijl de regen de hele dag aanwezig is ging de route door het park. De vele paardenbloemen schreeuwen je toe met de gele koppen. Het vele groene gras die hoog rijkt toont zijn schoonheid en de bomen kleuren met al hun groene blaadjes mooi met dit weer. De weg word schoongespoeld van het stof, enkele vogels hupsen vrolijk rond. Op dit moment word er net even meer genoten van alles wat er om me heen gebeurt. Zo veel groen in een stad kom je niet vaak tegen, een man die me te gemoed komt met een hond. Kwispelend rent hij me te gemoed. Een aai en kwispel word de weg vervolgt, de man kijkt boos en ik met een grote glimlach. Enkele fietsers komen voorbij met een vragend gezicht word ik aangekeken. “Hoe kun je zo vrolijk zijn en zo genieten van dit weer?” Het is niet moeilijk! Kijk om je heen wat moeder natuur doet, de zachte regen is niet erg dit maakt net de net die ene plantjes mooier, een glimlaagje krijgt elk blad, spriet of bloem.
Vandaag de dag vallen er nog altijd druppels naar beneden, in de hoek ligt het Vier Seizoenen werkje te wachten, terwijl de was draait op de achtergrond. Tegen de middag krijg ik bezoek en deze ochtend staat in teken van rustig genieten. Van de rust, de laatste dag vakantie.
Terwijl het buiten donker is en de regen van de wolken zachtjes neervalt, komt er een klein besef binnen. Een kleine vraag. “waar ben ik nu eigenlijk mee bezig?” Waarop is deze vraag op gebaseerd? Is dat jou reactie?
Deze vraag komt op wanneer er een blik word geworpen in de spiegel, de gedachtes kruipen het verleden in. Vroeger, toen was ik echt te zwaar, maar mijn lichaam kon alles dragen. Geen pijn in de rug, armen of benen. Overgewicht maar nergens echt last van. Langzaam kruipt het lichaam terug naar die tijd, alleen zonder een mooie eigenschappen. De kracht om alles te dragen is er niet meer. De kracht om het lichaam te dragen, vaak roep ik dat ik niet terug wil naar die tijd qua omvang, maar er echt iets aan doen. Stiekem toch een extra koekje pakken, net even dat extra broodje met extra lekkers er op laten staan. Nee dat doe nu niet. Op dit moment merk ik dat ik naar het lichaam moet gaan luisteren, echt weer opletten weer aan de slag. Die 1 keer in de week naar sportschool heeft geen zin als je de rest er omheen niet aanpast. Precies wetend hoe je moet eten, wat je moet eten en waarom je dat moet eten. Moet ik me er nu maar eens gaan toepassen. Eens even helemaal bewust worden. Nu is het nog niet op schadelijk niveau, maar stel als er 10 jaar lang elke maand wat bij komt. Dan ben je over 10 jaar wel zo ver dat je misschien suikerziekte hebt, pijnlijke enkels, knieën enz. Vandaag ga ik maar eens weer luisteren, natuurlijk gaat zo iets niet in een keer. Je kunt nooit iets in een keer helemaal verbeteren, maar met baby stapjes kom je er wel.
Geen echt doel om veel kilo’s kwijt te raken, wel het doel om me omvang kwijt te raken.

